Misvattingen over de Cooling-down
Een cooling-down is vaak niet meer weg te denken uit vele trainingsprogramma's.
Vele boeken, bladen en trainers moedigen een cooling-down aan. Als je als sporter deze adviezen regelmatig om je oren krijgt dan weet je op een gegeven moment niet beter. Sindsdien is deze gedachte in de loop der jaren een gemeenschappelijk gedachtegoed geworden. Er is jarenlang amper onderzoek gedaan naar het nut en het effect van een cooling-down. Enkele wetenschappers hebben deze taak op zich genomen en hebben de oude theorie aan het wankelen gebracht.

Het effect van een cooling-down
In feite is het niet eens duidelijk wat een cooling-down moet voorstellen. Sommige zeggen dat je enkele minuten moet uitlopen met oefeningen, andere geven weer aan dat je zeker wel 5 tot 10 minuten op lage intensiteit moet lopen. Of moet je juist na een flinke inspanning gaan wandelen en rekoefeningen doen? Vele sporters doen zomaar wat, waarom en hoe is voor vele niet duidelijk. De een gelooft dat het de spierpijn vermindert, de ander doet het preventief om stijfheid te voorkomen of om de hartslag te verlagen.
Cooling-down voor topsporters
Waar de onderzoekers het over eens waren zijn de mogelijke gevaren van het acuut stoppen na een intense inspanning. Een cooling-down helpt dan om geleidelijk je bloedsomloop weer aan je hartslag aan te passen.
Wanneer je op een hoge intensiteit aan het sporten bent verwijden de bloedvaten in je benen om de bloedtoevoer naar het onderste deel van je lichaam te vergemakkelijken. Je hart is dan op volle toeren bezig om het bloed daarheen te pompen. Door een slechte verdeling van het bloed in het lichaam kun je duizelig worden en zelfs flauw vallen. Het zijn vooral professionele atleten en sporters met een lage bloeddruk die kwetsbaar zijn. Recreanten hoeven zich hierover niet te bekommeren.
De hartslag van een goed getrainde atleet is doorgaans al vrij laag. Ook hebben ze over het algemeen meer capaciteit in de bloedvaten om bloed op te nemen, waardoor het nog langer duurt voordat de bloedverdeling binnen het lichaam weer op niveau is. Het voordeel van een amateursporters is dat de hartslag ook na een activiteit tijdelijk relatief vrij hoog blijft. De hoge hartslag zorgt er voor dat het teveel aan bloed in de benen snel over andere gebieden binnen het lichaam verdeelt wordt.
Achterhaalde theorie over de cooling-down
Het idee van het nut van een cooling-down stamt uit de tijd dat men dacht dat spierpijn veroorzaakt wordt door een teveel aan melkzuur in de benen. Door na het sporten enkele minuten op lage intensiteit te bewegen zou de melkzuur grotendeels verdwijnen wat als voordeel zou hebben dat je dan minder spierpijn krijgt. Deze theorie is achterhaalt. Spierpijn wordt veroorzaakt door het herstelproces van de spieren. In feite is het juist wel goed om melkzuur te produceren. Het wordt gebruikt als energiebron voor de spieren.
Er is geen enkel wetenschappelijk bewijs dat een cooling-down, na bijvoorbeeld hardlopen of voetbal, zal helpen tegen allerlei vormen van spierpijn. Je zult er ook niet sneller van herstellen. Helaas zit de oude opvatting zo diep ingeburgerd dat trainers ook de komende decennia ’s de achterhaalde theorie blijven verspreiden.
Bronvermelding:
J Appl Physiol. 2009 Feb;106(2):476-85. Epub 2008 Nov 20.
Repeated-bout exercise in the heat in young athletes: physiological strain and perceptual responses.
Aust J Physiother. 2007;53(2):91-5.
Warm-up reduces delayed onset muscle soreness but cool-down does not: a randomised controlled trial.
