Behandeling en symptomen van Osgood-Schlatter

De oorzaak van Osgood-Schlatter

De klachten worden veroorzaakt door herhaaldelijke trekkrachten van de quadriceps (voorste dijbeenspier). De quadriceps brengt de krachten over op de kniepees die op zijn beurt aan de aanhechtingsplaats op het scheenbeen trekt. Dit mechanisme is niets nieuws, maar de reden waarom juist kinderen in een groeispurt Osgood Schlatter ontwikkelen is dat in de groei de botten sneller groeien dan pezen en spieren. De pezen en spieren die zich aan de botdelen hechten worden dan als het ware als een elastiek uit elkaar getrokken. En juist door deze spanning nemen de trekkrachten toe en ontstaat er pijn. In het meest ongunstigste geval kan er een avulsiefractuur (afscheuren van botweefsel) ontstaan.

Symptomen van Osgood-Schlatter

De ziekte van Osgood Schlatter komt vooral bij jongens in de leeftijdscategorie
12 t/m 15 jaar en bij meisjes in de leeftijd tussen de 8 en 12 jaar oud. Bij ongeveer een kwart van de kinderen komt Osgood Schlatter in beide knieën voor. Jongens hebben een grotere kans op deze ziekte. De symptomen bestaan uit een zeurend gevoel of zelfs lokale pijn. In de acute fase kunnen de pijnen zich over een groter gebied uitspreiden en wordt de pijn continu gevoeld. Over het algemeen neemt de pijn na het sporten toe na bijvoorbeeld hardlopen of knielen met mogelijk lokale zwelling als gevolg. Bovendien provoceer je de klachten door het been tegen weerstand te strekken.

Behandeling

Osgood Schlatter wordt over het algemeen op een conservatieve wijze behandeld. Pijnstillers en ijs (niet langer dan 20 minuten per keer) zijn goede symptoombestrijders. Ook spelen beenspieroefeningen en rust een belangrijke rol. Pas op met rekoefeningen! Zoals je bovenstaand hebt kunnen lezen ligt het probleem niet in een verkorting van de quadriceps. Door het rekken van de quadriceps wordt er onnodig veel aan de aanhechtingsplaats getrokken. Het rekken van je hamstrings geeft een beter en minder pijnlijk resultaat.

Je hoeft je sport niet tijdelijk op te geven. Wanneer je aanpassingen aanbrengt in de intensiteit en de frequentie van je sport dan is dat vaak al voldoende. Wanneer de conservatieve behandeling te weinig effect sorteert dan wordt er in zeldzame gevallen overwogen om over te gaan op chirurgie.

De prognose van Osgood Schlatter is hoopvol. De duur van de klachten lopen uiteen van enkele maanden tot zelfs een heel jaar. De ziekte is over het algemeen self-limiting, wat inhoudt dat de ziekte uit zichzelf geneest. Ongeveer 85% van de kinderen reageert goed op een conservatieve behandeling. Bij meer dan 10% ontstaan er lichte afwijkingen rondom de knie wat het kind bij toekomstige sportbeoefening blessuregevoelig maakt. Hierbij kun je denken aan een overstrekking van de knie, hoogstand van de patella en op latere leeftijd een verhoogde kans op slijtageklachten.