liespijn door voetbal en fysiotherapeut

Herstel, behandeling en symptomen van een liesblessure en pubalgie

15 maart 2016

Liespijn of een zeurend en stijf gevoel in de liesregio is een frustrerend probleem waar veel sporters mee te kampen hebben. In de sportmedische wetenschap wordt er onderscheid gemaakt tussen een liesblessure en pubalgie. De termen liesblessure en pubalgie worden vaak onbewust met elkaar verward en hebben wel degelijk hun eigen betekenis en zijn niet uitwisselbaar. In het verdere verloop van het artikel bespreken we onder meer de behandeling, herstel, symptomen, oorzaak en risicofactoren van deze hardnekkige blessure.

Typische mannenkwaal

In de liesstreek zitten tal van spieren, botten, zenuwen en pezen met een ieder hun eigen functie. Een liesblessure is een verzamelnaam voor aandoeningen van diverse lichamelijke structuren die zich beperkt tot de regio inguinalis (lieskanaal). De term pubalgie wordt gebruikt zodra de pijn zich voornamelijk voordoet rondom het schaambeen (os pubis) en de klachten hoofdzakelijk veroorzaakt worden door acute of chronische overbelasting van het bewegingsapparaat.

 

De meest voorkomende liesblessures, en klachten die gerelateerd zijn aan pubalgie, zijn een verrekking of een spierscheuring van de adductoren, ontsteking van het schaambeen (insertietendinopathie), aandoeningen van de buikspieren, maar ook een sportershernia (liesbreuk).

 

De klachten komen vooral voor in sporttakken die gekenmerkt worden door éénbenige bewegingen zoals in het voetbal, maar ook bij hardlopen, rugby, hockey en schaatsen. De heupadductoren (binnenzijde van het bovenbeen) spelen een belangrijke rol in het stabiliseren van de heup en zijn vaak bij pubalgie betrokken. De meest voorkomende adductoren die aanleiding geven tot liesklachten zijn de m. adductor longus, m. adductor magnus en de m. gracilis.

 

Dergelijke lichamelijke ongemakken komen vooral voor in sporten met veel explosieve bewegingen, korte draaimomenten en tempowisselingen. In vergelijking met mannen komt een liesblessure bij vrouwen vrij zeldzaam voor. Een reden hiervoor is onder meer dat mannen vaker een sport kiezen met een explosief karakter. 

Wat is de oorzaak?

De overbelastingsklachten ontstaan meestal geleidelijk als gevolg van een te hoge trainingsintensiteit en te snelle trainingsopbouw. Een liesblessure en pubalgie zijn algemene termen die slechts een symptoom beschrijven, maar niet de oorzaak van het onderliggende probleem benoemen. Wat tekenend is voor liesklachten is dat er een disbalans is tussen diverse spieren rondom het bekken waardoor men er moeite mee heeft om de krachten vanuit de onderste ledematen naar de romp over te brengen.

 

Om een liesblessure goed te begrijpen en te behandelen moet er achterhaald worden wat de oorzaak is van een dergelijke blessure. De chronische vorm van pubalgie vindt zijn oorsprong met name in een verstoord evenwicht in de spieren van de romp (buik- en rugspieren) en de ledematen. Door zwakke buikspieren ondervinden voornamelijk voetballers hinder van hun liesregio en vooral bij het trappen van een bal. Overige factoren die een rol spelen in de ontstaanswijze zijn: 

 

  • Bewegingsbeperking in de heup;
  • Beenlengteverschil;
  • Bekkenscheefstand;
  • Bewegingsbeperking in de lumbale wervelkolom (onderrug);
  • Verzwakte adductoren, waardoor er neiging ontstaat tot verkorten;
  • Verminderde stabiliteit van de heupspieren
  • Herhaaldelijke eenzijdige bewegingen;
  • Verzwakte buikspieren;
  • Disfunctie van de musculus iliopsoas (heupbuiger);
  • Spierverkortingen van bijvoorbeeld de hamstrings, iliopsoas of de adductoren;
  • Ketenproblematiek (onvoldoende onderlinge samenwerking van de spieren);
  • Disbalans in spierkracht (verstoort evenwicht in kracht tussen de spieren onderling).
 

De behandeling en herstel van een liesblessure en pubalgie

Met tijdelijke rust wordt de pijn minder, maar de onderliggende problematiek wordt daarmee niet verholpen. Bij het hervatten van de sportactiviteiten zullen de klachten weer vrij snel terugkeren. De behandeling is afhankelijk van de onderliggende problematiek. Het is af te raden om met de klachten door te blijven sporten. Desondanks is het belangrijk om in beweging te blijven. Zwemmen en fietsen zijn goede vervangers en minder belastend.

 

Aangezien er een sterk verband is tussen spierzwakte en klachten in de liesregio zijn spierversterkende oefeningen aan te raden. Dit kunnen buikspieroefeningen zijn, maar ook bijvoorbeeld oefeningen voor de heupspieren. Dit is geheel afhankelijk van het onderliggende probleem. Een fysiotherapeut en een sportarts zijn specialisten in bewegen die jou hierin kunnen begeleiden om de verzwakte spieren te versterken.

 

Indien de adductoren bij de klacht betrokken zijn kan een massage of een behandeling van de triggerpoints tijdelijk voor de nodige verlichting zorgen. Voor de langere termijn zijn spierversterkende oefeningen de sleutel naar klachtenvrij sporten. Bij onvoldoende lenigheid is het aan te raden om de spieren middels de PNF-methode te rekken om de beweeglijkheid in de heup te vergroten.

 

Een liesblessure is een blessure die doorgaans niet binnen enkele weken verholpen is. Houd er rekening mee dat het herstel soms wel enkele maanden kan duren. Eenmaal van de liesblessure hersteld te zijn wil niet zeggen dat de klachten niet kunnen wederkeren. Sporters die een verleden hebben met liesblessure lopen dubbel zoveel kans op herhaling van deze klachten. Voor professionele sporters is de kans zelfs driemaal zo groot. 

Bronvermelding:

 

Treatment of Osteitis Pubis and Osteomyelitis of the Pubic Symphysis in Athletes: A Systematic Review.
Br J Sportsmed 2008 sept. 30

 

Hip adductors' strength, flexibility, and injury risk.

J Strength Cond Res. 2009 Aug;23(5):1514-7.

 

Adductor strain and hip range of movement in male professional soccer players.

Orthop Surg (Hong Kong). 2007 Apr;15(1):46-9.

 

Long-standing groin pain in sportspeople falls into three primary patterns,

Br J Sports Med. 2007 Apr;41(4):247-52; discussion 252. Epub 2007 Jan 29.

 

Hip abductor function and lower extremity landing kinematics: sex differences.

J Athl Train. 2007 Jan-Mar;42(1):76-83.

 

Treatment of longstanding groin pain in athletes: a systematic review.

Scand J Med Sci Sports. 2008 Jun;18(3):263-74. Epub 2008 Apr 6.

 

A systematic review of the literature on the effectiveness of exercise therapy for groin pain in athletes.

Sports Med Arthrosc Rehabil Ther Technol. 2009 Mar 31;1(1):5

 

Hip flexibility and strength measures: reliability and association with athletic groin pain.

Br J Sports Med. 2009 Oct;43(10):739-44. Epub 2009 Mar 11.

 

The diagnosis of longstanding groin pain: a prospective clinical cohort study.

Br J Sports Med. 2009 Oct;42(10):851-4. Epub 2008 Apr 1.

 

Exercise program for prevention of groin pain in football players: a cluster-randomized trial.

Scand J Med Sci Sports. 2009 Oct 21.

 

GERELATEERDE BERICHTEN